معرفی توانمندی شهرداری ها - قوچان - جاذبه های گردشگری
۱۳۹۴/۰۵/۱۸ تعداد بازدید: ۱۳۶۸
print

این محوطه در 12 کیلومتری غرب شهر قوچان واقع شده و بر اساس روایات کهن در سال 618 قمری در فتنه مغول غارت و با خاک یکسان گردید و بعدها به امر هولاکوخان آباد و معمور شد .

جاذبه های گردشگری

آستان متبرکه امام زاده سلطان ابراهیم (ع) :
مجموعه با شکوه حرم مطهر رضوی ، شامل صحن ، ایوان ها ، رواق ، موزه غنی و کتابخانه مرکزی آستان قدس است. این مجموعه معماری مشتمل بر چهار ایوان مرتفع به نامهای ایوان عباسی ، ایوان طلا ، شرقی یا نقاره خانه و ایوان غربی و پنج صحن انقلاب ، آزادی ، امام خمینی (ره) ، جمهوری اسلامی و قدس می باشد . کاشی کاری زیبای دوره سلجوقی مزین به آیات کریمه و احادیث شریف جلوه خاصی به مجموعه بخشیده و تمامی قسمت فوقانی دیوارها و سقف زیر گنبد با مقرنس های آینه کاری شده تزیین گردیده است. از دیگر آثار با شکوه داخلی حرم می توان به سه محراب زیبا مربوط به قرن 7 هجری و ضریح طلا پوش بر روی مضجع امام رضا (ع) اشاره نمود . همچنین این مجموعه معماری دارای 24 رواق است که رواق های دارالحفاظ،      

شهر کهنه قوچان:
این محوطه در 12 کیلومتری غرب شهر قوچان واقع شده و بر اساس روایات کهن در سال 618 قمری در فتنه مغول غارت و با خاک یکسان گردید و بعدها به امر هولاکوخان آباد و معمور شد .
  سالهای 1267 و 1288 قمری قوچان شاهد زلزله ای مهیب بود . مک گرگر انگلیسی در سال 1292 قمری شهر قوچان را به صورتی متروک با تلهای نامنظم و ویران توصیف نموده است . بنا بر متون در سال 1300 قمری و مقارن با دوره ی ناصری بخشهایی از شهر آباد گردیده که چهار برج پیرامون حصار گلی و دو دروازه و هشت محله در آن وجود داشته است .      
متأسفانه پس از آن نیز زلزله ای دیگر حادث شد و بعد از همین بلای طبیعی بود که دیگر این مکان به صورت منطقه ای متروک درآمد.

آبگرم شهر کهنه:
چشمه سارهای جاری موسوم به آبگرم شهر کهنه در 18 کیلومتری بخش غربی قوچان و به فاصله 6 کیلومتری از بنای آرامگاه امام زاده سلطان ابراهیم (ع) قرار دارد . وجود آب معدنی با خواص درمانی آن و حرارت نسبتاً گرم مهمترین دلیل جلب گردشگر و مسافران به این نقطه از شهرستان قوچان است که در حال حاضر نیز همه ساله تعداد بسیاری از مسافران از استان های دیگر کشور برای استفاده از مواهب طبیعی به دیدار این مکان می آیند.     

نمدمالی قوچان:
نمدمالی در قوچان به ویژه میان عشایر سابقه ای دیرین داشته و با توجه به تعداد محدود کارگاه ها ، همت و علاقه اساتید قدیمی این فن بر پویایی و حیات این هنر افزوده است.
در این کارگاه ها پوشش گوناگونی چون کلاه نمدی سرکش ، جلیقه ، عرق گیر اسب ، زیرانداز و روپوشی برای چوپان ها معروف به خاپانک یا کپنک تولید می شود . رنگ هایی که برای نقوش روی نمد استفاده می گردد طبیعی بوده و شامل روناس برای رنگ زرد و شنگرف برای قرمز و نارنجی و ... می باشد . نقوش این نمدها بیشتر از طرح های ساده ی هندسی انتخاب می شود.
برای تهیه نمدی به ابعاد 2×2 متر حدوداً 12 کیلوگرم پشم خالص لازم است.     

دره شمخال:
دره زیبا و کم نظیر شمخال که از روستایی به همین نام واقع در 25 کیلومتری باجگیران و 80 کیلومتری قوچان آغاز می گردد دارای آب و هوای مطلوب و تنوع حیات وحش است . مهمترین دلیل اقلیم مناسب این دره الحاق رودخانه های شارک قرچقه، دربادام، شمخال و اضافه شدن چشمه های متعدد در مسیر می باشد که باعث بوجود آمدن چشم انداز زیبایی در منطقه شده است . درختان میوه وحشی در مسیر این دره از جمله انگور ، انجیر، زالزالک ، زرشک ، آلبالو و ... از دیگر جاذبه های طبیعی این منطقه است . در فاصله 10 کیلومتری از ابتدای دره فضای جذاب و دیدنی به نام حمام آب وجود دارد که پذیرای تعداد کثیری از گردشگران در فصل تابستان است.     

مناظر طبیعی آبشار و دره سراب:
آبشار و دره سراب در 12 کیلومتری جنوب شهر قوچان در دامنه ارتفاعات کوه سنگر و محمد بیک با ارتفاع تقریبی 2840 متر واقع است که در سرچشمه رودخانه سراب آبشار بسیار زیبایی معروف به شارشار دیده می شود . ارتفاع این آبشار در حدود 20 و عرض آن 30 متر می باشد . با وجود نقاط سرسبز پیرامون آن چشم اندازهای بدیعی بوجود آمده است . فاصله روستای سراب تا آبشار آن در حدود 3 کیلومتر می باشد.     

معماری صخره ای کلر :
این اثر صخره ای در چشم انداز یکی از ارتفاعات مشرف بر روستای کلر در 25 کیلومتری شرق قوچان به صورت حفره هایی وسیع ایجاد شده است . فضای داخلی این معماری صخره ای به طول 12 متر و مشتمل بر دیواره سرتاسری به صورت شرقی – غربی است که در هر سوی آن پنج اتاق کوچک و بزرگ به ارتفاع 180 سانتی متر ایجاد شده است . در مجموع 16 حلقه چاه با عمق های متفاوت در کف این فضاها وجود دارد . اگر چه برخی از صاحبنظران معماری صخره ای کلر را پناهگاهی از دوران ایلخانی می دانند اما احتمال دارد این مکان به عنوان محل عبادت فرقه ای از پیروان تصوف به نام شکفیه باشد که به سبب مسائل مذهبی و سیاسی آن روزگار در میان شکاف کوه ها به صورت دسته جمعی زندگی می کردند.     

جلوه هایی از صنایع دستی:
از جاذبه های فرهنگی – هنری مردم قوچان ، صنایع دستی این خطه است که ریشه در فرهنگ و هنر داشته و بیانگر نحوه زندگی و اندیشه ی آنان می باشد. تولیدات صنایع دستی در مناطق روستایی و عشایری بخش عمده ای از درآمد خانوارها را تشکیل می دهد.
از میان مهمترین صنایع دستی در شهرستان قوچان می توان به گلیم بافی با استفاده از نقوش منحصر به فرد نمد مالی ، پوستین دوزی ، قالی بافی و ... اشاره کرد.

یخدان نمدمالها :
در چشم انداز حاشیه جنوبی جاده قوچان به فاروج در مجاورت گورستان قدیمی شهر بنایی مخروطی و خشت و گلی جلب نظر می نماید ، که به یخدان نمدمالها مشهور است.
ساختار این یخدان شامل گنبد مخروطی و چاله نگهداری یخ می باشد که گذشت زمان و عوامل گوناگون، پلکان ، حوضچه و دیوار سایه انداز آن را تخریب نموده است.
این بنا دارای دو ورودی در ضلع شمالی و جنوبی است که بعدها درگاه شمالی آن مسدود شده است . پیرامون گنبد مخروطی یخدان تیرهای چوبی کوچکی نصب گردیده یا که گویا عملکرد آن استحکام بخشی گنبد بوده است.
یخدان نمدمالها یادگاری از معماری دوره قاجار در این ناحیه است.     

روستای شارک :
این روستا در 45 کیلومتری شمال قوچان و در نزدیکی مسیر جاده ترانزیتی این شهر به باجگیران و ترکمنستان واقع شده است . شرایط مطلوب آب و هوایی ، عوارض طبیعی آبشار و رودخانه دائمی ، سرسبزی و چشم اندازهای زیبا سبب جلب طبیعت گردان و دوستداران جابذه های طبیعی به این مکان گردیده است.
در صورت فراهم شدن امکانات رفاهی و تفریحی و خدمات بین راهی علاوه بر استقبال تعداد زیادی از گردشگران بنای امام زادگان علی بلاغ و امام باد نیز می تواند انگیزه ای برای عزیمت گردشگران مذهبی به این منطقه باشد.     

موزه مردم شناسی:
بنای امروزی موزه قوچان در سال 1355 ابتدا بعنوان رستوران شهرداری احداث گردید و در سال 1367 شمسی به سازمان میراث فرهنگی واگذار شد که فضای آن به صورت موزه مورد استفاده قرار گرفت . در مجموع اشیا و اقلام موزه مزبور را با هدف معرفی و نمایش جلوه هایی از مردم شناسی و غنای تاریخی منطقه با طرح جدید در سه سالن اصلی شامل فنون و هنرهای سنتی ، آداب و رسوم عشایر کرد و نحوه معیشت و زندگی آنها و مشاغل بومی به نمایش درآمده است.
همچنین در بخشی از فضای این موزه می توان نمادها و جلوه هایی از موسیقی قوچان کشتی چوخه و مراسم ازدواج عشایر کرد را مشاهده نمود.

رباط سهل آباد :
این بنا در حاشیه شمالی روستایی به نام سهل آباد در 55 کیلومتری شرق قوچان قرار دارد و روزگاری پذیرای کاروانیان و مسافران خسته از راه بوده است . علت وجودی رباط مزبور در این مکان عبور مسیر فرعی منتهی به جاده ابریشم از همین نقطه می باشد.
رباط سهل آباد از نوع سرپوشیده آجری با زیربنای تقریبی 480 مترمربع است که قوسهای جناغی به صورت چهارتایی بر روی پاکار ستون ها ، فضای داخلی پوشش سقف آن را ایجاد نموده است . نشانه ها و شواهد معماری بر جای مانده گویای بنیان این رباط در اواخر دوره تیموری و اوایل دوره صفوی است.

موسیقی مقامی :
یکی از ویژگیهای مردم قوچان علاقه ی آنان به موسیقی است که در جشن ها و مراسم مختلف اجرا می گردد. با توجه به پراکندگی طوایف ، موسیقی بومی به سبک های و روش های خاص آنان که وابسته به نوع و چگونگی زندگی آنان است نواخته می شود . موسیقی مردم قوچان برگرفته از موسیقی عشایر کرد است . این عشایر در محدوده ی میان شهرستان های قوچان ، کلات ، درگز و چناران در تردد می باشند . همچنین نواختن برخی مقام های موسیقی ترکی در میان ترک زبانان منطقه رواج دارد . از سازهای اصلی مردم قوچان می توان به دو تار و دف اشاره کرد.

سد تبارک:
روستا و منطقه تبارک در 20 کیلومتری شمال شرقی قوچان واقع شده است . وجود آب و هوای مستعد و باغات و اشجار فراوان و در نتیجه اقلیم مناسب که یکی از دلایل آن عبور دائمی رودخانه اترک و ارتفاعات نسبتاً بلند آن است سبب گردیده پراکنش انواع گیاهان دارویی ، پرندگان مهاجر و ماهیان رودخانه ای در سد تبارک و محوطه ی پیرامون آن ایجاد گردد . و همین خصوصیات اقلیمی و محیط زیست باعث شده که این مکان به صورت یک جاذبه طبیعی پذیرای مسافران و گردشگران ورودی به این منطقه باشد.     

مراسم طلب باران:
بیشتر مردم روستاهای قوچان مراسم تمنای باران را به جای می آورند و در یک رسم نمادین کودکان روستا آدمکی را که با لباس های ژنده و کهنه پوشانیده شده در معابر و گذرها به حرکت در می آورند و در خانه ای که می رسند ترانه ی چولی قزک بارون کن را می خوانند . صاحبخانه مقداری آرد یا حبوبات به بچه ها می دهد و مقداری آب بر روی چولی قزک می پاشد . پس از جمع آوری آرد و حبوبات یکی از زنان روستا مسئولیت پخت نان و آش مخصوصی را موسوم به یارمه بر عهده گرفته و آن را میان اهالی تقسیم می کند.
 

نظرات

 نام:
 *نظر:

تعداد بازدید: ۲,۵۹۰,۴۷۰ نفر بازدیدکنندگان امروز: ۴۵ نفر بازدیدکنندگان دیروز: ۴۲۶ نفر

کلیه حقوق معنوی و محتوای این سایت متعلق به موسسه توسعه گردشگری می باشد © .
استفاده از مطالب با ذکر منبع و لینک به سایت بلامانع است.

طراحی پورتال ،اجرا و پشتیبانی : توسعه فناوری اطلاعات اینتک